Ankieta

Co sądzisz o naszej nowej stronie?


wyniki

WPROWADZENIE

 

Idea zielonych szkół wywodzi się z przekonania, że edukacja i wychowanie osób niepełnosprawnych intelektualnie powinno zmierzać do maksymalnego usprawnienia, socjalizacji, nabywania umiejętności samodzielnego niezależnego funkcjonowania w świecie. Kreowania sprawstwa, poczucia zdolności działania, niezależności. Otwartości na drugiego człowieka, szczególnie słabszego i mniej sprawnego niż ja sam. Umiejętności zaspokajania podstawowych potrzeb we własnym zakresie. Znoszenia rozłąki z najbliższymi.

Program ten ma służyć doskonaleniu umiejętności w zakresie samoobsługi, komunikacji, przejawiania uczuć wyższych względem drugiego człowieka.

Skonstruowany program przeznaczony jest dla uczniów, którzy po wnikliwej diagnozie poziomu rozwoju społeczno-emocjonalnego zostali zakwalifikowani do wzięcia udziału w zielonych szkołach.

Wspiera on indywidualne programy terapeutyczne, które są opracowywane dla każdego z nich, na podstawie wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania i zawiera szczegółowe cele, zadania i treści, mieszczące się w strefie najbliższego rozwoju ucznia.

Jest realizowany jednocześnie przez współautorkę programu Panią Patrycję Banaszek w Zespole Szkół Specjalnych nr 85 w Warszawie.

 

CELE EDUKACYJNE                      

 

Cel główny:

TRENING SOCJALIZACJA I SAMOOBSŁUGII UCZNIÓW NIEPEŁNOSPRAWNYCH INTELEKTUALNIE POZA ŚRODOWIDSKIEM RODZINNYM

 

Cele ogólne:

  • Wyposażenie w umiejętności w zakresie samoobsługi
  • Rozwój motoryki dużej i motoryki małej
  • Rozwijanie dynamiki ruchowej
  • Rozwijanie umiejętności doprowadzania każdej rozpoczętej pracy do końca,
  • Rozwój postaw opiekuńczych i partnerskich w kontaktach międzyludzkich.
  • Uwrażliwienie na potrzeby osób o specyficznych wymaganiach edukacyjnych
  • Pobudzanie empatii, życzliwości i przyjaźni.
  • Odkrywanie emocji i sposobów panowania nad nimi.
  • Świadome i celowe uczestnictwo w życiu wspólnoty.
  • Rozwijanie wartości humanitarnych – poszanowania godności ludzkiej.
  • Wdrażanie do rozpoznania trwałych, uniwersalnych wzorców postępowania.
  • Kształtowanie umiejętności rozwiązywania problemów twórczego działania                w zespole.
  • Rozwijanie wyobraźni, wrażliwości, poczucia estetyki,
  • Rozwijanie i kształtowanie umiejętności czerpania satysfakcji z dobrze wykonanego zadania
  • Rozwijanie rozumienia istoty samodzielności i niezależności od osoby drugiej

Cele szczegółowe:

Uczeń:

q  Dostrzega i rozumie potrzeby i prawa własne i innych;

q  Akceptuje odmienność innych osób;

q  Zna podstawowe zasady i reguły obowiązujące w relacjach międzyludzkich;

q  Komunikuje się werbalnie i niewerbalnie z uczestnikami zielonej szkoły;

q  Wyraża swoje emocje poprzez aktywność fizyczną, taniec, artterapię;

q   Kinezyterapie;

q  Nabywa i rozwija umiejętności w zakresie samodzielnego przygotowywania posiłków

q  Nabywa i rozwija umiejętności w zakresie samodzielnego nakrywania do stołu

q  Dba o czystość miejsc, w których przebywa

q  Zachowuje i dba o higienę osobistą

q  Rozwija umiejętność samodzielnego ubierania się

q  Pomaga słabszym uczestnikom wyjazdu w czynnościach samoobsługowych

q  Pracuje twórczo w grupie rówieśników

 

TEREŚĆI EDUKACYJNE
Treści ogólne

q  Wspólne przygotowywanie posiłków;

q  Kulturalne zachowanie się przy stole;

q  Podstawowe zasady samoobsługi;

q  Kolejność czynności dnia codziennego;

q  Poznanie struktury dnia;

q  Zasady współpracy i pomocy innym w potrzebie;

q  Właściwe wzorce zachowania;

 

Treści szczegółowe

Wdrażanie do samodzielnego przygotowywania; śniadań, obiadów, kolacji.

Podziały obowiązków w trakcie przygotowywania posiłków: krojenia, smarowania, nakładania, smażenia, gotowania, mycia, zmywania, wycierania, obsługi urządzeń kuchennych

 

Zasady sawuarwiwr

q  Poszanowanie cudzego posiłku

q  Zachowanie odpowiedniej pozycji przy stole

q  Umiejętność posługiwania się sztućcami

q  Eliminowanie zachowań nieakceptowanych przy stole

q  Umiejętność samodzielnego ubierania się i rozbierania.

q  Dobór stroju adekwatnie do pogody i pory dnia

q  Wdrażanie do samodzielnego mycia się i korzystania z sanitariatów

q  Kształtowanie umiejętności samoobsługi w czasie miesiączki u dziewcząt

q  Strukturalizacja czynności codziennych

q  Zachowywanie ram czasowych realizowanych działań

q  Nabywanie umiejętności dostrzegania drugiego człowieka w potrzebie

q  Poczucie odpowiedzialności za wykonane działań

 

Kształtowanie umiejętności zachowania się adekwatnego do sytuacji

q  Umiejętność opanowywania emocji

q  Rozładowywanie emocji w sposób akceptowany społecznie

 

Procedury osiągania celów

Pracując z osobą niepełnosprawną intelektualnie dążymy do jej maksymalnego usprawnienia we wszystkich obszarach. Wyrównania braków wychowawczych, zaniedbań środowiskowych. Staramy się złagodzić istniejące dysfunkcje i deficyty.

W toku pracy z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie korzystamy z wspomagania rozwoju wykorzystując w tym celu metody np. Afolter, Metodę pokazu i demonstracji działań właściwych i akceptowanych.

W trakcie pracy z osobami upośledzonymi umysłowo warto stosować następujące formy pracy:

- Indywidualną; konfiguracja nauczyciel dziecko.

Tę formę pracy powinno się stosować podczas demonstracji nowych czynności, bądź też wprowadzania nowych treści zmierzających do poprawy poziomu samoobsługi  i uspołecznienia.

 

- Grupowa

Praca w konfiguracji uczniowie podzieleni na grupy zadaniowe.

Stanowi to kolejny etap w procesie socjalizacji, sprzyjający rozwojowi zachowań pro społecznych, poszanowania praw drugiego człowieka i jego odmienności.

 

- Praca zbiorowa

Praca w konfiguracji uczniowie-nauczyciel Zmierza do wpojenia zasad twórczej, inspirującej rywalizacji. Uczy poszanowania kolejności wypowiedzi i prezentacji własnych osiągnięć.

 

Przewidywane osiągnięcia uczniów i sposób ich oceniania

 

Uczniowie po realizacji zadań przewidzianych w programie zielonej szkoły powinni;

q  Podnieść poziom kultury osobistej

q  Samodzielności w dzianiu

q  Otwartości na drugiego człowieka i jego potrzeby

q  Umiejętności samodzielnego zaspokajania potrzeb fizjologicznych

q  Akceptowanego społecznie wyrażania własnych emocji

q  Akceptowanego społecznie zachowania

q  Współdziałanie i w grupie i z nauczycielem

 

Ocenianie osiągnięć uczniów

Ocenianie osiągnięć uczniów z upośledzeniem umysłowym jest niezmiernie trudne ze względu na zindywidualizowane podejście zarówno do poziomu ich wiadomości i umiejętności, jak również znajomości ich faktycznych możliwości psychofizycznych, barier tkwiących w nich samych, a także w ich środowisku rodzinnym.

Ocenianie osiągnięć ucznia ma na celu przede wszystkim:

q  Udzielanie pomocy uczniowi w przezwyciężaniu tkwiących w nim barier,

q  Właściwe motywowanie ucznia do dalszego wysiłku

q  Gromadzenie informacji dla rodziców, wychowawców poziomie funkcjonowania wychowanków

q  Doskonalenie przez nauczyciela procesu dydaktyczno-wychowawczego

q  Gromadzenie informacji na temat indywidualnych możliwości wychowanków

 

 

Teresa Tarczyńska-Święcka

Nauczyciel dyplomowany