Ankieta

Co sądzisz o naszej nowej stronie?


wyniki

„Dobry Start na lepszy start w szkole”

W naszym przedszkolu w grupie III i VI realizowane są zajęcia z dziećmi według Metody Dobrego Startu.

 

 I. Geneza Metody Dobrego Startu

 

Ogólna metoda opracowana została w latach 40- tych i 50- tych we Francji przez fizjoterapeutę Theę Bagnet, nosi nazwę Le Bornczyli "dobry odjazd, odlot, start". Nazwa miała wskazywać na możliwość zastosowania jej w przygotowaniu dzieci do nauki czytania i pisania.
Pierwszy kontakt M. Bogdanowicz z tą metodą miał miejsce w 1990 r. w Holandii- rozpoczęła ona wówczas pracę nad rozwijaniem własnej wersji metody. W ciągu kilkudziesięciu lat stałej i bezpośredniej pracy z dziećmi o prawidłowym i zaburzonym rozwoju psychoruchowym, we współpracy z muzykami, nauczycielami, rodzicami dzieci i studentami. M. Bogdanowicz opracowała Metodę Dobrego Startu (MDS) jako całość oraz jej modyfikację i szczegółowe aspekty ćwiczeń.

 

II. Dlaczego warto stosować Metodę Dobrego Startu? -  Założenia metody.

 

Założeniem metody dobrego startu jest:

  • rozwijanie funkcji językowych;
  • rozwijanie funkcji spostrzeżeniowych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych (czucie ruchu) i motorycznych;
  • współdziałanie miedzy tymi funkcjami, czyli integracji percepcyjno-motorycznej; są to funkcje, które leżą u podstaw złożonych czynności czytania i pisania.
  • kształtowanie lateralizacji (ćwiczenia ustalenia ręki dominującej) i orientacji w prawej i lewej stronie ciała;
  • usprawnienie: uwagi, koncentracji, percepcji i pamięci.

 

Metoda dobrego startu jest przystosowana do potrzeb dzieci w wieku od 4 roku życia, zarówno dla tych, które rozwijają się prawidłowo, jak i dla tych dzieci, które wymagają specjalnych zabiegów edukacyjnych, np. z upośledzeniem umysłowym. Metoda ta ma nie tylko aspekt profilaktyczno-terapeutyczny, ale również diagnostyczny. Współpraca wszystkich analizatorów umożliwia przenoszenie i przetwarzanie informacji np. ze wzroku na dotyk. Ćwiczenia prowadza do harmonii rozwoju psychoruchowego – osiąga się wyższy poziom rozwoju i współdziałania funkcji intelektualnych (mowa, myślenie).

       Dzięki temu dziecko jest zdolne do prawidłowej orientacji czasowo - przestrzennej,        coraz lepiej organizuje ruchy dowolne, lokalizując je w określonej przestrzeni i czasie, co znacznie ułatwia naukę pisania. Metoda ta kształci również zdolność rozumienia i posługiwania się symbolami abstrakcyjnymi, co ma znaczenie w nauce pisania, czytania i liczenia, uczy współdziałania i nawiązywania kontaktów społecznych dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi i zaburzonym przystosowaniem społecznym.
Ćwiczenia prowadzą do większej harmonii rozwoju psychoruchowego wyższego poziomu rozwoju i współdziałania funkcji intelektualnych (mowy, myślenia) i instrumentalnych (spostrzeżeniowo � ruchowych). MDS korzystnie oddziałuje również na rozwój mowy dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim.

 

 III.  Programy zajęć Metody Dobrego Startu

 

Struktura zajęć prowadzonych MDS
Zajęcia prowadzone Metodą Dobrego Startu przebiegają według stałego schematu i są dostosowane do potrzeb dzieci.
Struktura zajęć jest następująca:
I. Zajęcia wprowadzające: ćwiczenia orientacyjno- porządkowe , nauka piosenki, zabawa "zagadki językowe".
II. Zajęcia właściwe: ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia ruchowo- słuchowe, ćwiczenia ruchowo- słuchowo- wzrokowe.
III. Zajęcia końcowe.
Zajęcia wprowadzające: ćwiczenia orientacyjno- porządkowe, nauka pisania oraz zabawa w "zagadki językowe". Ćwiczenia orientacyjno- porządkowe zaczynamy od ćwiczeń koncentracji uwagi w schemacie ciała i przestrzeni. Mogą mieć one formę powitań i zabawy ruchowej. Dzieci uczą się rozróżniać i nazywać części ciał. Dzieci nieco starsze witają się różnymi częściami ciała. Ćwiczenia stwarzają okazję do utrwalania orientacji w przestrzeni, odróżniania kierunków: prawo- lewo, góra- dół, nad, obok. Następnie dzieci uczą się nowej piosenki, która będzie towarzyszyła dalszym zajęciom. W rozmowie z nauczycielem omawiana jest jej treść, wyjaśniane są trudne słowa. Daje to sposobność do rozwijania mowy dziecka. Kolejnym etapem jest zabawa w "zagadki językowe", nauczyciel wykorzystuje tekst piosenki do rozwijania kompetencji językowych.
Część właściwa: zajęcia z tej części zawierają trzy rodzaje ćwiczeń: ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia ruchowo- słuchowe, ćwiczenia ruchowo- słuchowo- wzrokowe. Ćwiczenia ruchowe: to zabawa ruchowa nawiązująca do treści piosenki, ma ona charakter usprawniający i relaksacyjny. W czasie ćwiczeń ruchowych zaczynamy od kształcenia ruchów całego ciała (motoryka duża), a następnie prowadzimy usprawnienia ruchów ręki (motoryka mała).
Ćwiczenia ruchowo- słuchowe: są bardziej złożone, bo mają charakter ruchowy i dźwiękowy (piosenka). W ćwiczenia te zaangażowane są dwa analizatory: kinestetyczno- ruchowy i słuchowy. Dzieci wystukują rytm śpiewanej piosenki na bębenku, na woreczkach z sypkim materiałem. Ćwiczenia te są wykonywane początkowo w tym samym miejscu, a potem w różnych układach przestrzennych.Wystukiwanie rytmu ma początkowo kierunki od lewej do prawej do lewej, a w następnych ćwiczeniach od prawej do lewej , aż wreszcie tam i z powrotem (LPL). Ruch mogą przyjmować rożne formy: uderzenia, głaskania, wałeczka, naciskania. Wałeczki mogą być podrzucane, przekładane z ręki do ręki itd. Używamy tu takich pomocy jak: sznurki, gumy, wstążki, szarfy, chusteczki, balony i instrumenty muzyczne i przedmioty, które mogą te instrumenty zastąpić, np. plastikowe butelki., kubki lub zakrętki do słoików. Dzieci najpierw wykonują ćwiczenia wg wzoru kreślonego przez nauczyciela, a następnie proponują własne formy ćwiczeń.
Ćwiczenia ruchowo- słuchowo- wzrokowe: to nauka wykonywania wzorów (figur geometrycznych lub liter) w rytm jednocześnie śpiewanej piosenki. Kolejne etapy ćwiczeń są następujące:
I.Demonstracja wzoru (litery) i sposobu wykonywania ćwiczenia.
II.Uczenia się polisensorycznego.
III.Reprodukowanie wzorów.
Ćwiczenia rozpoczynamy od demonstracji i omówienia wzoru, litery. Następnie dziecko uczy się wielozmysłowo (przez dotyk, ruch, słuch), najlepiej gdy wzór po którym dziecko wodzi palcem, jest wykonany z materiałów o różnej fakturze i barwie. Dalszy ciąg ćwiczeń to reprodukowanie wzoru- litery: całą ręką, w powietrzu, najpierw w obecności wzoru, potem z pamięci, palcem, na stole podłodze, na tackach z kaszą, kredą, węglem rysunkowym, kredą świecową, mazakiem, pędzlem, długopisem. Podczas tego etapu ćwiczeń dzieci uczą się jak śpiewać piosenkę jednocześnie rysując wzory, np. śpiewając piosenkę o deszczyku rysują kreseczki ( krople deszczu). Przestrzeganie kolejności ich kierunków, ruchów rąk w przestrzenie umożliwia dziecku przyswajanie prawidłowych nawyków ruchowych: właściwe uchwycenie narzędzia, rysowanie linii pionowych z góry na dół, linii poziomych od lewej do prawej, okręgów- przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Ruch powinien być zgodny z rytmem, odpowiednim fragmentem tekstu śpiewanej piosenki i odtwarzanym elementem wzoru- liter. Nie wszystkie techniki trzeba stosować na jednym zajęciu. Należy wprowadzić je na zmianę, podczas kolejnych spotkań. Po wykonaniu zadania omawiamy z dziećmi ich prace: czy są wykonane poprawnie i jakie błędy się w nich pojawiły (omówienie błędów). Kształci to uważną obserwację, spostrzegawczość oraz nawyk samokontroli.
Zajęcia końcowe: na zakończenie stosujemy zajęcia wyciszające. Przeprowadzamy krótkie ćwiczenia relaksacyjne, w pozycji leżącej proponujemy partnerowi masaż, ćwiczenia logopedyczne: oddechowe i usprawniające artykulatory.
Organizacja zajęć:
Zajęcia Metodą Dobrego Startu zazwyczaj prowadzi się z całą grupą dzieci. Może obejmować: całą klasę , grupę 6- 8 dzieci o dysharmonijnym rozwoju, 6- 8 dzieci z upośledzeniem umysłowym, grupę 3- 4 dzieci pracujących w parach z dorosłymi osobami , w przypadku dzieci autystycznych.
Pomoce do zajęć:
1.Do zajęć wprowadzających: konkretne przedmioty związane z treścią piosenki, obrazek ilustrujący treść.
2.Do ćwiczeń ruchowo- słuchowych: woreczki, wałeczki, sznurki, gumy, wstążki, szarfy, balony, chusteczki, instrumenty muzyczne lub przedmioty które mogą je zastąpić: plastikowe butelki.
3.Do ćwiczeń ruchowo- słuchowo- wzrokowych: wzór lub litera napisana grubym mazakiem, taca z materiałem sypkim, arkusz papieru pakowego, karty ćwiczeń, blok, mazaki, kredki itp.

 

Literatura:

M. Bogdanowicz, „Metoda Dobrego Startu”, Warszawa, WSiP 1999r.

 

Z serii „Metoda Dobrego Startu” Marty Bogdanowicz ukazały się:

  • „Od wierszyka do obrazka” dla dzieci 3-4 letnich.
  • „Od wierszyka do rysunku” dla dzieci 5 letnich.
  • „Piosenki do rysowania”
  • „Od piosenki do literki”