Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki
Przedszkole Specjalne nr 213

Metoda Knill'ów

Dotyk i Komunikacja” oraz „Programy Aktywności. Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja”

            Autorami tej metody wspomagającej rozwój dziecka w wielu obszarach są Marianna i Christopher Knill.  Powstała ona w wyniku trudności komunikacyjnych,na  jakie napotykali terapeuci,pracujący z osobami nie nawiązującymi kontaktu z otoczenie.Metoda ta jest wykorzystywana także przez nauczycieli pracujących w naszym przedszkolu z dziećm. Autorzy    metody wyodrębnili w niej dwie części:

I. „Dotyk i Komunikacja”

II. „Program Aktywności, Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja”.

            Zdaniem Christophera Knilla, opracowane programy „pomagają dziecku doświadczyć jego ciała jako jedności i wspomagają w rozwoju wyobrażenia ciała wtedy, gdy dziecko nie jest zdolne do używania swojego ciała aktywnie”.

            Niewątpliwym atutem tej metody jest wykorzystanie zabawy w połączeniu z muzyką i ruchem. Dziecko uczy się łączyć słyszane dźwięki z konkretnymi czynnościami, co daje nie tylko radość z prawidłowo wykonywanych ćwiczeń, ale ponadto zapewnia mu odpowiedni poziom bezpieczeństwa konieczny do nawiązania kontaktu. W efekcie uzyskujemy zwiększoną koncentrację uwagi oraz pamięć, a także usprawniamy koordynację pomiędzy układem nerwowym a mięśniowym.

I. „Dotyk i Komunikacja”

            To pierwsza z dwu opracowanych przez Knillów części. Polega ona na uświadomieniu sobie własnego ciała poprzez odbiór bodźców płynących z rąk terapeuty wykonującego masaż  poszczególnych części ciała. Sesje w tym programie powinny odbywać się systematycznie, ale nie częściej niż 2-3 razy w ciągu tygodnia.

            W trakcie każdego spotkania z metodą „Dotyku i Komunikacji” niezwykle ważną rolę odgrywa specjalnie skomponowana muzyka, która w zależności od czasu wystąpienia w sesji pełni zróżnicowane funkcje. Całą sesję można podzielić na pięć etapów. Etap pierwsza (trwający 3 minuty) ma na celu przygotowanie dziecka do zajęć i poprzez relaksację stworzenie przyjaznej atmosfery. Muzyka drugiego etapu (trwającego 7 minut) jest już wyraźnie zrytmizowana – w tym momencie wprowadzane są pierwsze ruchy masażu (nogi, ramiona). W trzecim etapie (trwającym 6 minut) muzyka jest bardzo intensywna, zarówno pod względem melodii, jak i rytmu – służy ona nawiązywaniu kontaktu dziecko terapeuta oraz wspiera masaż pleców. W etapie czwartym (trwającym 4 minuty), muzyka staje się łagodniejsza i melodyjna, dając okazję do bardziej zabawowego charakteru masażu twarzy. Ostatni piąty etap (trwający 3 minuty) stanowi muzyka zamykająca  o działaniu uspokajającym i medytacyjnym stanowiąca tło do refleksji nad atmosferą w czasie trwania sesji.

Etapy powinny być realizowane w opisanej po wyżej kolejności i przebiegać według ściśle określonego schematu. Każdy etap powtarza się do momentu, kiedy terapeuta uzna, że dziecko opanowało wszystkie stanowiące go ćwiczenia. Znakiem ułatwiającym przejście do kolejnego, bardziej skomplikowanego, wymagającego więcej zaangażowania ze strony dziecka etapu jest moment, w którym potrafi ono samodzielnie zrealizować poszczególne ćwiczenia lub tylko rozpoznaje kolejno następujące sekwencje.

 

II. „Programy Aktywności, Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja”

            Istotą tej części jest rozwój w zakresie naśladownictwa, ruchu i zabawy, a także kontaktów z otoczeniem. Podstawowym założeniem w opinii autora jest to, że „rozwój człowieka uzależniony jest od zdolności do nabywania, organizowania i wykorzystywania wiedzy o sobie (…), zależy również od sposobu, w jaki ludzie zaznajamiają się ze swoim ciałem i uczą się, jak go używać”. Ta część programu wynika z pierwszej tj. z „Dotyku i Komunikacji”, jest jego konsekwencją i ma służyć ciągłemu rozwijaniu aktywności dziecka.

            W opinii wielu specjalistów wykorzystywanie metody Knilla przynosi duże efekty. Jest ona szczególnie pomocna przy nauce schematu ciała, uświadamiania sobie jego odrębności poprzez tworzenie relacji ja-otoczenie. Pomoc terapeuty, a nie wyręczanie umożliwia dziecku stanie się sprawcą wykonywanych czynności. Omawiana metoda jest doskonałym sposobem w tworzeniu pomostu pomiędzy dzieckiem a otoczeniem, gdyż przyswajane formy aktywności sprzyjają występowaniu spontanicznych form porozumiewania się. Stanowi ona ponadto podstawę pozwalającą dziecku opanować coraz bardziej złożone umiejętności konieczne do codziennego funkcjonowania i dalszego rozwoju.

 

Bibliografia

1. Ch. Knill, „Dotyk i Komunikacja”, Warszawa 1997.

2. .M. Sekułowicz, „Wybrane metody usprawniania osób z autyzmem”,Wrocław 2012.

3.K.Knill „Dotyk i Komunikacja” oraz „Programy Aktywności. Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja”,Warszawa 1997.

Zegar

Kalendarium

Rok wcześniej Miesiąc wcześniej
Czerwiec 2018
Miesiąc później Rok później
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1

Imieniny